| | | | Sayğılı oxucular! Bu yazıları LİNK ilə, ya (...) açıb və bütün mətni oxuya bilərsiniz. | |
|
| | XANIMDƏRSİNİN GÖZLƏRİNDƏ
Hər anla dərinləşən, duru bir su kimidir keçmiş zaman. Biz bu gün, uzaq bir keçmişi düşünərkən, dərin və duru bir suya baxırıq sanki. Balıqları və ayrı-ayrı su canlılarını görə bilirik; ancaq bir kölgə, bir qaraltı kimi. (...) |
| | |
| | QONŞU QADIN Açıldığını heç görmədiyim bu pəncərədən, hər zaman örtülü duran bu pərdədən, qonşu qadının gözlərində də var. (...) |
| | |
| | SƏS Düşünürdüm: "görəsən bu, kimin səsi ola bilər, nədən bu səsi yiyəsi atıb getmişdi, niyə səssiz yaşamaq istəmişdi." (...) |
| | |
| |
QADINLA KİŞİNİN YARANMASI Bizsiz, hər bir bitki, hər bir canlı tam özüydü və canlı-cansız olan bütün varlıqların hər birisi özlüyündə bir dünya idi və bütün bunları ağlasığmaz əngin qoynunda yaşadan, hələ bizsiz olan, bu dünya idi. (...) |
| | |
| | MƏNİ APARAN MAHNI "Mən haralıyam, nə dildə danışıram, hansı bir xalqın balasıyam?!" (...) |
| | |
| | ÖLÜMSÜZ BULAQ Bu sular axıb keçirdi ruhlardan və onları ulu babalarının odlu nəfəsi və ulu analarının şirin laylasıyla oxşayırdı. (...) |
| | |
| | MƏKTUB Ömrünün son günlərini yaşayan və üzümə həsrət qalan anama nə qədər məktub yazdım! Heç biri çatmadı. (...) |
| | |
| | YUXU Elə bil ki, bu on il onu ahıllaşdıra ahıllaşdıra yox, əzə-əzə, dağıda-dağıda keçmişdi. (...) |
| | |
| | QƏFƏS Onun kədərli səsi o şən və gözəl bağı da kədərləndirirdi. Duman gəlirdi və o yaşıl, günəşli bağı bürüyürdü. (...) |
| | |
| | BAĞIŞLA MƏNİ EŞŞƏK Heç bir dəfə də olsun özümüzdən soruşmamışıq ki, nədən bu heyvan bizim üçün yük daşımalıymış! (...) |
| | |
| | SÜMÜK Mən deyirəm ki, yox, bu doğru deyil, hər bir insanın bir deyil, iki boğazı vardır. (...) |
| | |
| | AŞIQ HEYKƏLİ Qürurla deyə bilərəm ki, bizim milli ruhumuzu təmsil edən Koroğlu, bütün xalqların, hər dildən, hər inamdan dayağı, dostu, və bütün mal və zor sahiblərinin qənimi olmuşdur. (...) |
| | |
| | OCAQ RƏHMAN Qarmanın şaqraq səsi, çığırmağa macal tapmış danışmaq haqqı olmayan bir insan kimi kiçik salonda gurlayırdı. (...) |
| | |
| | GÖYLƏR MƏNİ İT ELƏ Mən deyəndə ki, bura mənim vətənimdir, bu dağlar, bu çöllər, bu çaylar, bu heyvanlar, bu insanlar mənimdir və mən də nlarınam, onda dilimi kəsir və boğazıma qurşun doldururlar! (...) |
| | |
| | GÖZLƏYİRƏM Qapı döyülür, durub qapını açıram. Qapının ardında lal dayanan boşluq, soyuq baxışıyla deyir: "Kimi, nəyi gözləyirsən axı?" (...)
|
| | |
| | ADLARI OĞURLANMIŞ UŞAQLAR … başa düşürsən ki, fars dilini ləhcəsiz danışa bilən Sona (həm də İranda yox, Almaniyada!) öz dilini heç ləhcəli də danışa bilmir! (...) |
| | |
| | BƏS MƏN NİYƏ DÖZUM Sən varkən, sənin xalqın varkən, sən və sənin xalqın öz dili, öz milli varlığı ilə yox kimidir!!! (...) |
